Hasło: Abrawanel

Abrawanel, Abrabanel, Izaak Juda, ur. 1437, Lizbona, zm. 1508, Wenecja, ojciec Judy, żyd. egzegeta bibl., teolog i filozof; podskarbi na dworze króla Portugalii; od 1483 w Hiszpanii, 1492 po wygnaniu wyznawców judaizmu zamieszkał we Włoszech; był zwolennikiem dosłownej, a nie alegorycznej interpretacji tekstu Biblii; w swych komentarzach korzystał także ze źródeł chrześc.; mimo że bronił 13 zasad wiary Majmonidesa (judaizm), uważał, że w Biblii nie ma prawd mniej lub bardziej ważnych wszystkie jako objawione mają jednakową wagę; wbrew Majmonidesowi twierdził, że proroctwo jest darem całkowicie nadprzyrodzonym, niezależnym od ludzkich zdolności intelektualnych; uznawał prymat religii nad rozumem; dla filozofii widział ograniczoną rolę przy wyjaśnianiu prawd objawionych; zdobył wielkie uznanie wśród współwyznawców (określany tytułami hakim 'mądry' i naszi 'książę'); gł. dzieło: Sefer rosz emuna ['księga fundamentu wiary'].
J. Guttman Die religionsphilosophischen Lehren des Isaak Abravanel, Breslau 1916
A.J. Heschel Don Jizchak Abravanel, Berlin 1937
J.S. Minkin Abravanel and the Expulsion of the Jews from Spain, New York 1938
S. Levy Isaac Abravanel as a Theologian, London 1939
B. Netanyahu Don Isaac Abravanel, Philadelphia 1953.
Lekcje walc angielski Katowice - suplementy diety - okna aluminiowe